Door: | geplaatst op: | categorie:

Voor het eerst in de geschiedenis staat het fundamentele recht van vrouwen op eigen ruimtes ter discussie -- niet door conservatieve krachten, maar door progressieve wetgeving die zich tegen haar oorspronkelijke doelgroep heeft gekeerd. De VN-rapporteur voor geweld tegen vrouwen waarschuwt al dat 'de juridische categorie vrouw dreigt te verdwijnen'. Augustus wordt het moment van de waarheid.

De zaak begon in 2021 toen Roxanne Tickle, een biologische man die zich 'identificeert als vrouw', juridische stappen ondernam tegen Giggle for Girls, een app exclusief bedoeld voor vrouwen. In augustus 2024 oordeelde rechter Robert Bromwich dat het uitsluiten van Tickle van deze app "indirecte discriminatie op grond van genderidentiteit" was en veroordeelde hij de app-eigenaar Sall Grover tot een schadevergoeding van 10.000 Australische dollar. Tickle heeft vervolgens hoger beroep aangetekend. Hij vindt dit bedrag te laag. Tegelijkertijd vecht Sall Grover de uitspraak aan. De uitkomst van dit hoger beroep zal jurisprudentie scheppen die ver buiten Australië zal resoneren.

Giggle for Girls was geen willekeurige commerciële app. Sall Grover ontwikkelde het platform in 2019 na traumatische ervaringen als screenwriter in Hollywood, waar zij de schadelijke gevolgen van mannelijke intimidatie op sociale media aan den lijve had ondervonden. De app moest een digitale ontmoetingsplaats worden waar vrouwen vrijuit konden praten, ervaringen delen en elkaar steunen zonder mannelijke inmenging.

Juridische acrobatiek

Het vonnis van rechter Bromwich leest als een meesterwerk in juridische acrobatiek. Hij erkent dat Tickle "bij haar geboorte van het mannelijke geslacht was, maar nu door een officiële, bijgewerkte geboorteakte van Queensland wordt erkend als zijnde van het vrouwelijke geslacht." In één zin wordt de kern van het probleem samengevat: Iemand die als man geboren is kan door een juridische beslissing vrouw worden. Dit is een buitengewone bewering die de realiteit op zijn kop zet, geen wetenschappelijke basis heeft, en heel erg incoherent is.

Het meest opvallende aan Bromwich's 93 pagina's tellende vonnis is wat er níét in staat. De rechter weigert categorisch om biologisch geslacht te erkennen. "Het is niet mijn taak bij het vellen van een oordeel over de kwesties die in het geding zijn, en de relevante wetgeving, om rekening te houden met de evolutionaire of biologische definities of kenmerken van menselijke geslachtelijkheid," schrijft hij, alsof biologisch geslacht een obscure wetenschappelijke kwestie is. Bromwich verklaart eenvoudigweg dat "in de hedendaagse gewone betekenis geslacht veranderlijk is" en dat "geslacht niet beperkt is tot een biologisch concept.” Met deze hallucinante formulering draait hij de werkelijkheid om: wat biologen, medici en gewone mensen sinds honderdduizenden jaren begrijpen als “de menselijke geslachtelijkheid” is ook maar een mening.

Het einde van vrouwenruimtes

Sall Grover reageerde op haar ervaringen met mannelijke grensoverschrijdingen door aanspraak te doen op het recht tot zelfbeschikking, op respect. Voor degenen die gewend zijn hun zin te krijgen, is “nee” echter een beangstigend onbekend begrip. Tickle eiste 200.000 dollar schadevergoeding voor het "leed" van uitsluiting van de app. Het idee dat vrouwen hun digitale ruimtes niet willen delen met mannen die hun grenzen niet respecteren schijnt niet bij Tickle te zijn gekomen.

Lees hier verder: EW Magazine

deel dit item op social media
email je reactie of print dit item

memoma is een blog van dr. Gerrie Strik waarin zij de ontwikkelingen in feminisme, trans, gender, genderkritisch feminisme, genderideologie, vrouwenrechten en genderidentiteit bespreekt.